عارضه هیپوگلیسمی و تاثیر آن بر رفتار مجرمانه

شماره تماس با وکیل کیفری: 88019244-88019243

فرض کنيد؛ متهم‌ يک‌ بيمار ديابتي اسـت کـه مـتهم به برداشتن يک وسيله نقليه و راننـدگي بدون داشتن شرايط آن شود. دليلي که او ارائه مي کند اين است کـه در زمــان جــرم ، در‌ تزريـق‌ عمل روزانه انسولين موفق نشده است ، که منجر به استرس و فـشار بـر او شــده کـه کنتـرل اراده خود را از دست داده و چنين استدلال مي کند که اين بيماري‌ او‌ را‌ در حالت بـي ارادگـي و عـدم‌ هـوشياري‌ قـرار‌ داده اسـت

عارضه هیپوگلیسمی و تاثیر آن بر رفتار مجرمانه
از‌ مـهمترين عـوامل دروني تاثيرگـذار در وقـوع رفتـار مجرمانـه تغييـرات هورمـونی در بـدن و هيپوگلسيمی است که‌ به نوعي بستگي بـه شيوه عملکرد غدد درون ريز و رابطه اي که اين‌ عملکـرد با رفتارهاي پرخاشگرانه‌ دارد‌. هيپوگليسمي عارضه اي خـطرناک و از مظاهر درمـان بيمـاري ديابــت ، وقـتي که سطح قند خون فرد به کمتر از ٧٠ ميليگرم در دسيليتر برسد، بـروز مـي کنـد. اخـتلال در هيپوگليسمي (افت قند‌ خون ) موجب افزايش ترشح هورمون آدرنالين در بدن و بروز علائمـي چـون ؛ افزايش ضربان قلب ، گـرسنگي ، سرگيجه ، لرزش ، تشنج ، اضطراب و حالات عصبي ، افسردگي ، خـواب آلودگي، بي حالي ، تحريک پذيري شديد، انقباضات پراکنده‌ عضلات‌ ، ضعف در عضلات ، عرق کـردن شديد دست و پا، پرخاشگري ، اختلال شخصيت و جامعه ستيزي و با طرز فکر منفي و از دســت دادن آگـاهي و هوشياري لازم براي تصميم گيري مي گردد. در اين‌ حالت‌ مقدار قند خون به خوبي تنظـيم نمي شود و قدرت دفاعي بدن فرد بيمار در برابر استرس و بيماري هاي عفوني کـاهش مـي يابـد و چـون اين بـيماري جنبه داخلي و فردي دارد‌، لذا‌ شخصي که جرم را تحت تأثير اختلال هيپوگليسـمي مرتکب مي شود خود نيز واقف به مشکلش نبوده ، و از عوارض آن نيز بي اطلاع است . از لحاظ جـرم شناختي بررسي‌ هـر‌ يکـ از اين عوارض ، از اين‌ جهت‌ که‌ منجر به ناهنجـاري هـاي رفتـاري در فـرد مبتلا به اين بيماري مي شود و زمينه را براي ارتکاب جرم را در او‌ تقويت‌ مي‌ کند، بسيار حائز اهميت است . بنابراين ؛ قاضي دادگـاه‌ نـيز‌ بـايد به اين امر توجه کافي و وافـي داشـته بـاشد که اين وضع ناشـي از بيماري ديابت بوده است و دفاع‌ او‌ را‌ بپذيرد. و با توجه به مورد آن ، از باب شدت و حـدت‌ يـا ضـعف بيماري، از مسؤوليت کيفري مـبرا يا نـيمه مـسؤول تلقي مي گردد.

افـت‌ قـند‌ خون (هيپوگليسمی)

وقتي قند خون فرد به کمتر از ٧٠ ميليگرم در دسيليتر(معادل يکصد سي‌ سـي‌) مــيرسـد، ترشح هورمون آدرنالين در بـدن افـزايش يافتـه ، سـبب بـروز علائمـي چـون‌ تعريـق‌ ، اسـترس ، عـصبانيت ، لرزش و تـشنج مـيگردد. در اين‌ حالت‌ مقدار‌ قند خون بـه خـوبي تنظـيم نمـي شـود‌ و قدرت‌ دفاعي بدن فرد بـيمار (کـاهش لنفوسيت هاي خون ) در برابر استرس و بيماري هاي‌ عفوني‌ کاهش مي يابد. هـيپوگليسمي مـي‌ تـواند‌ از خروج‌ بيش‌ از‌ حد گلـوکز از جريـان يـا نقـص‌ در‌ ورود گلوکز بـه خـون يـا هـر دو ناشـي شـود.

شـايان ذکـر است که ، هيپوگليسمي يا کاهش قند‌ خون‌ ، مهم ترين مشکلي اسـت کـه‌ در‌ ديابت‌ به وجود مي آيد‌.

بيماري‌ ديابت‌ که يکي از مظاهر افت قند خون است به دنبال استرس ايجاد شـده در نـتيجه اختلال هيپوگلسيمي(افت قند خون )، کـاهش انـرژي ذهني و بـدني، خـستگي، بـي خـوابي، تحريـک پذيري‌ و احساس‌ افـسردگي، افزايش ضربان قلب ، بالارفتن فشـار خـون ، پـايين آمـدن قنـدخون ، آسيب پذيري سيستم ايمني و تغيير در وضعيت اشتها ايجـاد مـي شود.

به عبارت‌ ديگر‌؛ ديابت بـيماري اسـت کـه در‌ آن‌ ، مـيزان قند خون بـالا مــي رود و درمـان آن ، رساندن قند خون به حد طبيعي است . گاهي ممکن اثر درمان دارويي خيلي زياد باشد و قند‌ خـون‌ بـيش از حـد کاهش‌ يابد‌ که اين حالت را هيپوگليسـمي مـي نـامنـد. افــت قـنـد خــون عـارضـه اي خـطرناک در درمان ديابت است . اين عارضه وقتي که سطح قند خون بيش از حـد طبيعـي پـائين بيايد‌ بروز‌ مي کند.

وقتي افت قند خون خفيف باشد، فرد ديابتي قادر به تـشخيص و درمان آن اسـت . در مـوارد شديدتر ممکن است به طور ناگهاني ايجاد و منجر به از دست دادن‌ هوشياري‌ يا تشنج‌ شود. ايـن نوع از افت قند خون از اورژانس هاي پزشکي تلقي مي شود».

از لحاظ جرم شناختي، بيماري ديابت‌ بسيار‌ با‌ اهميت و داراي پيچيدگي هاي خاصي اسـت که بايد به طور دقيق مورد مطالعه قرار‌ گـيرد‌. بـايد بگوئيم ديابت بيماري است که به عنوان جنون حقوقي با آن برخورد‌ مي‌ شود‌ که بر توانايي شخصي براي استفاده از مواد قندي تأثير مـي گــذارد که معمولا با‌ تزريق‌ انـسولين کـنترل مي شود، ماده اي که بدن براي سرشکن کردن قند‌ خون‌ نياز‌ دارد.

کاهش کيفيت زندگي در بيماران مبتلا به ديابت منتج به کم کردن مراقبت کـنترل‌ نـامناسب‌ قند‌ خون و افزايش خـطر عـوارض بيماري مي گردد. بـه‌ طوري که در افراد ديابتي احتمال ابتلا به افسردگي بسيار بالاست ، به طوري که احتمال ابتلا‌ بـه‌ آن را در افراد عادي ٥ درصد و در افراد ديابتي ٣٥ درصـد اسـت‌.

مهار‌ نامناسب‌ ديابت ممکن است علائمي شبيه به افسردگي ايجاد نمايد کـه در طـول روز افزايش يا کاهش بسيار شديد قند خون ممکن است ، خستگي‌ يا‌ اضطراب ايجـاد نـمايد. قند خـون‌ پائين‌ در طول روز باعث گرسنگي مفرط و در طول شب موجب اختلال در الگوي خواب مي شود.

بهتر است بدانيم ؛ مشکلات در جايي مي توانند ايجاد شوند‌ کـه شـخص بيمـار در تـدارک انسولين خود کـوتاهي کـند کـه سبب افزايش قند‌ خـونش مـي شـود و بـه‌ عنـوان‌ هيپرگلاسـيمي شناخته مي شـود. يا اينـکه بـيمار به خود انسولين بزند و سپس الکل بخورد يا در زمـاني کـه بايـد چيزي بخورد کوتاهي کـند.

اين مـوارد سـبب پائين آوردن قند خون مي‌ شوند و به عنـوان دوره هيپرگلاسـيمي شـناخته مي شوند که به نظر مـي رسـد؛ اين بيماري به عنوان جنون حقوقي تلقي شود، به دليل اينکه آنهـا از عمل داخلي نـاشي مـي شـوند‌. در‌ حالي که مي توان اين بيماري را به عنـوان بـي ارادگـي غيـر جنون تلقي کرد بـه دليل اين کـه ناشي از يک عامل خارجي يعني انسولين است .

فرض کنيد؛ متهم‌ يک‌ بيمار ديابتي اسـت کـه مـتهم به برداشتن يک وسيله نقليه و راننـدگي بدون داشتن شرايط آن شود. دليلي که او ارائه مي کند اين است کـه در زمــان جــرم ، در‌ تزريـق‌ عمل روزانه انسولين موفق نشده است ، که منجر به استرس و فـشار بـر او شــده کـه کنتـرل اراده خود را از دست داده و چنين استدلال مي کند که اين بيماري‌ او‌ را‌ در حالت بـي ارادگـي و عـدم‌ هـوشياري‌ قـرار‌ داده اسـت .

و يا فرض کنيد؛ متهم يک بيمار ديابتي است که به طور ناگهاني به دوسـتش حـملـه و او را زخمي مي‌ کند‌، و او‌ در دفاع از خود چنـين عنـوان مـي کنـد‌ کـه‌ ؛ قبـل از ايـن حملـه احسـاس ناخوشايندي داشته و مـقداري شـکر خورده بود اما غذاي ديگري نخورده بود.

در اين جا‌، اين‌ دفاع‌ مي تـواند بـراي او يک نوع دفاع بي ارادگي و عدم‌ هوشياري تـلقي شـود، چـرا که اين بي ارادگي ناشي از خودتحريکي عمـدي نـبـوده اســت و او را واقعـا در‌ يـک‌ شـرايط‌ غيرعادي قرار داده که خود خواستار آن نبوده است ، چرا که‌ او‌ نـمـي دانـسـته کوتـاهي در خـوردن شکر، او را در وضعيتي قـرار نـمي دهد کـه بـدون تـوجه‌ به‌ ديگري‌ حمله کند. در واقع اگــر او از ايـن امـر آگاه بود و در‌ خوردن‌ شکر‌ کوتاهي نمي کرد او بايد بي احتيـاط تلقـي و دفــاعش هــم مـورد پذيرش قرار نگيرد‌.

لذا‌ قاضي‌ دادگاه نـيز بايد به اين امر تـوجه کـافي و وافي داشته باشد که اين وضــع‌ نـاشـي‌ از بيماري ديابت بوده است و دفاع او را بپذيرد. در واقع متهمان ممکن‌ است‌ اقرار‌ به جـرم کـننـد امـا استدلال کنند، برخي دلايل وجـود دارد کـه بـايد مجازات تخفيف‌ يافـته‌ دريافـت کننـد. بـدين لحـاظ شـايسته اسـت که در مورد چنين مجرميني عدم مسـؤوليت‌ او‌ را‌ پذيرفتـه و عـدالت قضـايي را در مورد آنان به نحو صـحيحي اجـرا کنيم .

منبع:تحلیل جرم شناختی عارضه هیپوگلیسمی و بررسی تاثیر آن بر رفتار مجرمانه - صفورا محمدصالحی دارانی

منبع : سایت حقوقی خبر نیوز

کلمات کلیدی : 2
news,عارضه هیپوگلیسمی و تاثیر آن بر رفتار مجرمانه,رفتار مجرمانه,وکیل,تماس با وکیل,شماره تماس با وکیل,وکیل کیفری,تماس با وکیل کیفری,شماره تماس با وکیل کیفری